Historia, ten sam tekst będzie chyba również w grze:

Pewna znana scenarzystka, specjalizująca się w pisaniu biografii, autorka takich obrazów jak "Krystyna a u dilera", "Lech Roch Pawlak - na zawsze z ulicą" czy "Wooden Alien - serce w Nowym Worku" została właśnie wyrzucona z wytwórni. Jeszcze dwa lata temu debiutowała jako młody, świetny talent w swojej branży, jednak jej innowacyjny styl najwyraźniej znudził się zarówno producentom jak i reżyserom. Po spostrzeżeniu, iż zostały jej tylko trzy wille, które posiadają basen, nasza zdesperowana bohaterka postanawia napisać kolejną biografię oraz samodzielnie ją zrealizować. A jaka biografia jest najlepsza? Autobiografia! Jednak nasza scenarzystka to bardzo sumienna osoba. Nie napisałaby biografii, która jest w chociaż najmniejszej części zakłamana. Czas uciekał, a zera na koncie znikały. Wtedy przypomniała sobie o pewnym miejscu, do którego dawno temu jej matka za nic nie pozwalała nawet się zbliżać. Początkowo nie chciała jej wierzyć, ale jej ojciec po tym jak tam wszedł nigdy już nie został spotkany - więc i ją ogarniał później paniczny strach oraz rozpacz po utracie ojca, gdy się tam zbliżała. Wróciła więc w rodzinne strony pod pretekstem zjedzenia domowego krupnika oraz kaszanki i stanęła przed dwoma dziwnie wygiętymi dębami stanowiącymi swoiste wrota do Lasu Zagubienia. Las ten był zwykłym lasem - mogła więc odetchnąć z ulgą. Ale gdy zauważyła, że nie wzięła swojego zestawu trzydziestu dwóch kredek do oczu postanowiła się wrócić... jednak to nie było możliwe, ponieważ ów las istniał poza wymiarem - wszystko w nim było bardzo dziwne, czasem straszne, a czasem cudowne. Od tego momentu głównym celem naszej bohaterki jest wydostanie się z tego miejsca - to Twoje zadanie, drogi graczu.

Silnik ruchu to klasyczny, lekko przerobiony przeze mnie fastloopowiec. Jest on dobry, prosty, bezbłędny i elastyczny.

Dodałem do silnika jednak parę nowości, m.in.:

-skrzynki do rozwalania;
-kolce;
-klucze i bramy;
-drabiny, ale nie wystarczy dotknąć prawą stopą lewego krańca drabiny, żeby się po niej wspiąć;
-liny, coś jak drabiny, tylko z boku;
-ładnie dające się odkrywać tunele;
-zbieraczki i generalnie to koniec.

Do pracy nad grą motywuje mnie pikselowy (nie mylić z PA, bo sztuką bym tego nie nazwał) styl graficzny, który mi się spodobał (screeny). Mimo na razie braku przeciwników fajnie jest skakać sobie po planszy, a w szczególności rozwalać skrzynki z ukrytymi różnymi rzeczami. Ponadto od razu ponazywałem obiekty, zmienne oraz stworzyłem grupy zdarzeń dzięki czemu o wiele łatwiej jest pracować dalej nad grą. Poza tym... interfejs mi wyszedł.

Co planuję zrobić:

-no... więcej map;
-przeciwników;
-bronie;
-przyjaciół;
-kłesty;
-lewel;
-itemki i eku;
-zróżnicowanie (kocham to słowo).

Jest to klasyczna platformówka z elementami RPG, w której celem dla niemal każdej planszy będzie zdobywanie przedmiotów i szukanie wyjścia, będzie można jednak wrócić do poprzedniej ramki tą drogą, którą się weszło.

Podobnie jak z Oną - również zwracam uwagę na problem małej ilości kobiet w naszych (klikowych) grach, jednak z wspomnianą produkcją "Scenariusz" wcale nie będzie konkurował głównie dlatego, że zostanie wydany później. Teraz będę się brał za Echo Theory, ale najpierw muszę komuś je dać do kompilacji, bo mój komputer to wirusowisko (moja wina, że mój dysk systemowy ma tylko 4 GB bez Windowsa, a każdy głupi AV instaluje wszystko co się da na C?! - Immuneta już mam).

Gra jest na pełnym ekranie.
-------
+10 do progressu, testowy poziom do pobrania tu:

http://www.mediafire.com/?9ba70t7lyagw696